Ακρωτήρι: Επτά χρόνια στην αναμονή – "Κουτρα" γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα!
- Written by Δημήτρης Σκουλούδης
- Published in ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Το Ακρωτήρι, ο άλλοτε δεύτερος μεγαλύτερος δήμος της περιοχής των Χανίων, μοιάζει σήμερα να έχει μείνει πίσω. Και το ερώτημα είναι απλό: Ποιος ασχολείται πραγματικά με τα προβλήματά του;
Επτά χρόνια δημοτικής διοίκησης. Επτά χρόνια υποσχέσεων, προσδοκιών και, κατά την εκτίμησή μας, μιας καθημερινότητας που δεν έχει αλλάξει όσο θα έπρεπε.
Το Ακρωτήρι δεν είναι καμιά ξεχασμένη γωνιά του χάρτη. Είναι μια από τις μεγαλύτερες και ταχύτερα αναπτυσσόμενες περιοχές των Χανίων, με χιλιάδες κατοίκους, επιχειρήσεις, τουριστική δραστηριότητα και διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες.
Κι όμως, η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι η περιοχή δεν απολαμβάνει την προσοχή που της αναλογεί.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα για τους αιρετούς μας.
Ο νέος αντιδήμαρχος, κ. Γούλας, θα είχε ενδιαφέρον να μας παρουσιάσει έναν συγκεκριμένο απολογισμό των παρεμβάσεών του στο Ακρωτήρι. Ποια προβλήματα αντιμετωπίστηκαν, ποιες λύσεις δρομολογήθηκαν και τι σχεδιάζεται για τη συνέχεια;
Γιατί οι τίτλοι και οι καρέκλες της αυτοδιοίκησης έχουν αξία όταν συνοδεύονται από έργο που μπορεί να δει ο δημότης.
Από την άλλη, υπάρχει και ο Γιάννης Καλιτσάκης. Ένας δημοτικός σύμβουλος που, σύμφωνα με την εικόνα που έχουμε, προσπαθεί να αναδείξει ζητήματα της περιοχής και να διεκδικήσει λύσεις. Μόνο που άλλο να φωνάζεις και να προσπαθείς κι άλλο να έχεις τις εκτελεστικές αρμοδιότητες για να προχωρήσεις παρεμβάσεις.
Και το ερώτημα παραμένει: Ακούγονται οι παρεμβάσεις του εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις;
Και κάπου εδώ θυμόμαστε τον Γιάννη Κουτράκη...
Ένα όνομα που για αρκετούς κατοίκους του Ακρωτηρίου είναι συνδεδεμένο με την καθημερινότητα της περιοχής.
Ο Γιάννης Κουτράκης μπορεί να έχει απομακρυνθεί από την ενεργό αυτοδιοικητική δράση, όμως η διαδρομή του δεν έχει ξεχαστεί.
Από το Χορδάκι και τα Χωραφάκια μέχρι τον Σταυρό, τα Κουνουπιδιανά και τα υπόλοιπα χωριά του Ακρωτηρίου, υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται την παρουσία του και την ενασχόλησή του με τα μικρά και μεγάλα ζητήματα του τόπου.
Για μια λάμπα που δεν άναβε, για έναν δρόμο που χρειαζόταν παρέμβαση, για ένα πρόβλημα καθαριότητας ή για μια καθημερινή δυσκολία, ο Κουτράκης ήταν ένας άνθρωπος στον οποίο μπορούσαν να απευθυνθούν.
Ακόμη και την περίοδο που βρισκόταν στη ΔΕΔΙΣΑ, συνέχιζε να ενδιαφέρεται για ζητήματα της περιοχής, να δέχεται αιτήματα και να αναζητά λύσεις.
Αυτή τουλάχιστον είναι η εικόνα που έχει αφήσει η αυτοδιοικητική του παρουσία σε όσους συνεργάστηκαν μαζί του.
Και αυτή ακριβώς η συζήτηση μάς οδηγεί στο σημερινό ερώτημα: Πού είναι ο Γιάννης Κουτράκης;
Έχει κλείσει οριστικά το κεφάλαιο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης; Παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στο Ακρωτήρι; Θα τον ενδιέφερε να επιστρέψει στην ενεργό δράση;
Ερωτήματα που μόνο ο ίδιος μπορεί να απαντήσει.
Το Ακρωτήρι δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις
Βεβαίως, ας μην κοροϊδευόμαστε. Τα προβλήματα μιας τόσο μεγάλης περιοχής δεν λύνονται από έναν άνθρωπο, όσο δραστήριος κι αν είναι.
Χρειάζονται χρήματα, σχέδιο, υπηρεσίες που λειτουργούν, συνεργασία και κυρίως συγκεκριμένες αποφάσεις.
Χρειάζεται όμως και κάτι ακόμη: οι αιρετοί να έχουν καθημερινή επαφή με τον τόπο που εκπροσωπούν.
Να ξέρουν πού υπάρχει πρόβλημα, να ακούνε τους κατοίκους και να δίνουν απαντήσεις. Όχι μόνο προεκλογικά, όχι μόνο στις φωτογραφίες και στις εκδηλώσεις.
Και για να είμαστε δίκαιοι, η σημερινή δημοτική αρχή οφείλει να παρουσιάσει τι έχει πράγματι υλοποιήσει στο Ακρωτήρι τα τελευταία επτά χρόνια. Ποια έργα έγιναν, ποια εκκρεμούν και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για όσα έχουν υποσχεθεί.
Γιατί η κριτική πρέπει να συνοδεύεται και από λογοδοσία.
Το Ακρωτήρι δεν είναι η πίσω αυλή του Δήμου Χανίων.
Είναι μια ολόκληρη περιοχή με ιστορία, δυναμική και κατοίκους που δικαιούνται να γνωρίζουν τι σχεδιάζεται για το μέλλον τους.
Και όσο αυτή η συζήτηση παραμένει ανοιχτή, τόσο θα επανέρχεται και το ερώτημα για πρόσωπα που είχαν ενεργό ρόλο στην αυτοδιοικητική του διαδρομή.
Γιάννη Κουτράκη, εσύ τι λες; Έχεις ακόμη κάτι να πεις για το Ακρωτήρι ή έκλεισες οριστικά αυτό το κεφάλαιο;
Γιατί, όπως και να το κάνουμε, το Ακρωτήρι έχει ανάγκη από παρουσία, ενδιαφέρον και αποτελέσματα. Όχι απλώς από ονόματα σε έναν κατάλογο αντιδημάρχων.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Κόσμος" που κυκλοφορεί!








