Πολύ δουλειά κάνει και η Ντόρα Μπακογιάννη στο να πείσει τον κόσμο να εμβολιαστούν. Μιλάμε για αγώνα. Μόνο τα χιλιάδες sms που έστειλε στον κόσμο δείχνουν την αγωνία της να έχει επιτυχία το πρόγραμμα των εμβολιασμών. Αλλά όπου σταθεί και βρεθεί, σε όποιο σταθμό και κανάλι και να βγει το φωνάζει όσο πιο δυνατά μπορεί να εμβολιαστεί ο κόσμος. Αν μη τι άλλο η “ψηλή” έχει μπει μπροστάρης στον αγώνα αυτόν.

Από αλλού περιμέναμε ανεξαρτητοποιήσεις... από αλλού μας ήρθαν. Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στην παράταξη Βάμβουκα για να δούμε αν Βαρδάκης και Ξανθουδάκης θα έκαναν κάποια "κίνηση" αλλά από αλλού ήρθε! Ο Μύωνας Γιακουμογιαννάκης ανεξαρτητοποιήθηκε από την παράταξη Δαμιανάκη με τον τελευταίο να "βγαίνει από τα ρούχα του" εκτοξεύοντας παράλληλα διάφορες κατηγορίες απέναντι στον πρώην συνεργάτη του, όπως ότι του ζήτησε την αντιπροεδρεία της ΔΕΔΙΣΑ και ότι δεν φέρθηκε πολιτικά ορθά απέναντι του. Μάλιστα σημείωσε μέσα σε έντονο κλίμα ότι θα υπάρξει έγγραφη απάντηση του συνδυασμού. Από την πλευρά του ο Μύρωνας Γιακουμογιαννάκης επιφυλάχτηκε να απαντήσει μετά την ανακοίνωση που θα βγει. Αναλυτικά, στην επιστολή παραίτησής του σημειώνει τα εξής: «Κύριε Πρόεδρε Έχουν ήδη περάσει 21 μήνες από την ανάληψη καθηκόντων της νέας δημοτικής αρχής. Η παράταξη μου και εγώ αποφασίσαμε από την αρχή να συμμετέχουμε με τη μορφή της συνεργασίας και όχι της σύμπραξης διατηρώντας έτσι την αυτοτέλεια μας και την επιλογή της θετικής ή αρνητικής ψήφου σε θέματα του δημοτικού συμβουλίου. Προσωπικά, σε μικρά, αλλά και μεγάλα θέματα του δημοτικού συμβουλίου ψήφιζα πάντα κατά συνείδηση σε αντίθεση πολλές φορές με την παράταξη μου. Όλο αυτό το διάστημα, εξέφρασα πολλές φορές προφορικά αλλά και γραπτά τις αντιρρήσεις μου στον επικεφαλής της παράταξης μου σε θέματα που αφορούσαν τον Δήμο, αλλά και την Δημοτική ενότητα που ανήκω, όμως το μόνο που έλαβα ήταν αδιαφορία. Αρκετές φορές διαπίστωσα πως ο επικεφαλής της παράταξής μας έδινε προτεραιότητα σε θέματα των συμβούλων της παράταξης του Δημάρχου αντί σε θέματα των μελών της παράταξής του. Ο κύριος Δήμαρχος διάλεξε όλο αυτό το διάστημα να ακολουθήσει την τακτική του “αποφασίζω και διατάζω” και την τακτική του “δεν ακούω κανέναν”. Αυτήν την τακτική καλούμαστε σαν παράταξη να ακολουθήσουμε και να συνεργαστούμε; Ο καιρός πέρασε, η υπομονή τελείωσε και το ποτήρι ξεχείλισε. Έτσι, αποφάσισα πως είναι πλέον καιρός να τραβήξω τον δικό μου δρόμο, το δικό μου αυτοδιοικητικό μονοπάτι. Στην επαγγελματική και κοινωνική μου πορεία ήμουν πάντα ξεκάθαρος, ειλικρινής και διαυγής. Το ίδιο θα πράξω και τώρα. Με αυτήν την ανακοίνωση γνωστοποιώ στο σώμα την απόφασή μου να ανεξαρτητοποιηθώ από την παράταξη “Χανιά – Κοιτάμε μπροστά” με επικεφαλής τον Ευτύχη Δαμιανάκη. Ακόμα ήθελα να πω πως καρεκλοκαψούρης δεν υπήρξα ποτέ και δεν θα υπάρξω ποτέ. Θα ήθελα όμως, δοθείσης της ευκαιρίας, να θυμίσω σε κάποιους συναδέλφους που πλαισιώνουν τη δημοτική αρχή σε σημαντικές θέσεις και πόστα, καθώς επίσης και σε κάποιους οι οποίοι φλερτάρουν απελπισμένα για μια θέση στον ήλιο, για μια καρέκλα, πως οι συνδημότες και συμπολίτες μας τους επέλεξαν για το κοινό καλό και το κοινό συμφέρον, και όχι για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Με εκτίμηση και σεβασμό προς τους δημότες Μύρωνας Γιακουμογιαννάκης».

Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω με όσα βλέπουμε να κάνει η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη. Ήρθε προχτές πάλι στα Χανιά και μας έβγαλε από τα ρούχα μας. Ντυμένη “Μπουμπουλίνα” κλασικά όπως μας έχει συνηθίσει την τελευταία περίοδο και όλοι της συμπεριφερόντουσαν λες και ήταν πραγματικά κάποιο σημαντικό πρόσωπο. Συγνώμη αλλά θα πρέπει να διαφωνήσω κάθετα... καθώς δεν μπορώ να καταλάβω τι εστί Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη. Τι έχει δηλαδή προσφέρει στη χώρα μας ώστε να την “πιλατεύουν” όλοι οι φορείς των Χανίων λες και είχε πολεμήσει στην επανάσταση του 1821... Αν ζούσε η Μπουμπουλίνα σίγουρα δεν θα είχε τόσες “τιμές” από τους επίσημους όπως η Γιάννα. Αυτό το “θέατρο” που παίζει με τις στολές κάθε άλλο παρά τιμάει τις περιστάσεις. Όσον αφορά τώρα το ελικόπτερο... Βεβαίως και δεν μας πέφτει λόγος για το τι κάνει ένας ιδιώτης στην προσωπική του ζωή. Βεβαίως; μπορεί και να φοβήθηκε τις στροφές για τα Σφακιά... αλλά αφού είναι η “εκλεκτή” από την κυβέρνηση για την επέτειο των 200 χρόνων θα μπορούσε τουλάχιστον να είναι πιο σεμνή. Η εκδήλωση μπορεί να ήταν λιτή και απέριττη όπως ταιριάζει στο ύφος και την ιστορικότητα του γεγονότος που εορτάζεται, δεν ήταν όμως το ίδιο λιτή και απέριττη η άφιξη της προέδρου Γιάννας Αγγελοπούλου Δασκαλάκη, η οποία επέλεξε έναν πιο θεαματικό τρόπο να εμφανιστεί. Νομίζω ότι τα προσωπικά “γούστα” του καθενός πρέπει να μένουν μακριά από εκδηλώσεις που έχουν σαν σκοπό να τιμήσουν αγωνιστές. Τσιρκολίνο κανονικό...

Τι είναι η ενασχόληση με τα κοινά; Προσφορά στο τόπο σου. Όταν γίνεται όμως από ανθρώπους ανιδιοτελείς... αξίζουν το θαυμασμό μας. Ο Ιωάννης Μαρκουλάκης του Επιμενίδη γεννημένος το 1940 παρακαλώ περπατάει το 82ο έτος της ηλικίας του και όμως καταφέρνει να είναι ένας από τους πιο δραστήριους προέδρους κοινοτήτων στο νομό μας. Ο κύριος Μαρκουλάκης διανύει τη δεύτερη θητεία του στη δημοτική κοινότητα Ντερέ του δήμου Πλατανιά και αν μη τι άλλο “κλέβει” τις εντυπώσεις με το μεράκι και την αγάπη του για το τόπο του. Για τον κ. Μαρκουλάκη δεν υπάρχουν κόμματα και ιδεολογίες, υπάρχει μόνο ο τόπος του. Ακούραστος καθημερινά είναι στους δρόμους και “τρέχει” έργα που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα των συμπολιτών του που τον εμπιστεύτηκαν. Καθημερινά “τρέχει” και το δήμο Πλατανιά όπου και η συνεργασία τους είναι άψογη παρά τις ελλείψεις που υπάρχουν σε έμψυχο δυναμικό στο δήμο. Το πάθος του είναι τέτοιο που και η δημοτική αρχή τον σέβεται και προσπαθεί με όλες τις δυνάμεις της να τον στηρίξουν. Αλλά και με την Αντιπεριφέρεια και το Νίκο τον Καλογερή η συνεργασία τους είναι άψογη και ο αντιπεριφερειάρχης είναι “απίκο” όταν του ζητηθεί βοήθεια. Όταν λοιπόν βλέπουμε ανθρώπους που ο αυτοσκοπός τους είναι η προσφορά στον συνάνθρωπο του πως να μην του βγάζουμε το καπέλο; Ο συνταξιούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός βρίσκεταΙ στη καρδιά μας και μακάρι να αποτελέσει οδηγό και παράδειγμα για τους μικρότερους που ασχολούνται με τα κοινά και να τον μιμηθούν στο πάθος και την αγάπη που δείχνει για τον τόπο του, τους χωριανούς του χωρίς το παραμικρό προσωπικό όφελος!