Nέα παιδιά... αλλιώς δεν πας πουθενά... φίλε μου!

Είχε πολύ κόσμο. Περισσότερο από ότι περίμενα. Τι δεν μου άρεσε; Η παρουσία αρκετών... μεγάλων σε ηλικία ατόμων. Θα το πω... δεν μπορώ να κρατηθώ. Δεν μπορώ να αντιληφθώ ότι θα μου έχει υποψήφιο τον Μάρκο τον Καραβιτάκη. Δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο ούτε με έχει πειράξει. Όμως δεν μπορώ να τον δω στο ψηφοδέλτιο αγαπητέ Άρη. Δεν μπορώ να δω τον Σταύρο το Γκίζα που τον αγαπώ... Δεν γίνεται να επιστρέφουμε στο παρελθόν... Νέα παιδιά... φρέσκο αίμα... Κοιτάξτε στην δεύτερη φωτογραφία κάτι πρόσωπα. Νέα παιδιά γεμάτα όρεξη και ζωντάνια... Δεν σου λέω... να “πετάς” τους μεγάλους... Να τους θες να πίνεις καφέ και να τους ακούς... Όμως όχι για το ψηφοδέλτιο... Δεν κάνει. Βλέπεις ότι κάτι Περάκηδες στο συμβούλιο... ταλαιπωρούνται που είναι εκεί. Παρεπιπτόντως... είδα ότι ήταν εκεί και ο Νικηφόρος ο Τσοντάκης. Από ότι έμαθα... θα στηρίξει τον Παπαδογιάννη. Αν μη τι άλλο η παρουσία του χαροποιεί... καθώς είναι ένα παιδί νέο, με μεράκι και πετυχημένο στη δουλειά του. Αυτά είναι τα παραδείγματα που θέλουμε στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ανθρώπους να θέλουν να δώσουν και όχι να θέλουν να πάρουν. Τα επισημαίνω όλα αυτά και πρέπει να τα διαβάζουν και όλοι όσοι φτιάχνουν συνδυασμό από τις άλλες πλευρές... Η επιστροφή στο παρελθόν κάθε άλλο παρά καλό κάνει στο τόπο μας. Και δεν εννοώ μόνο ηλικιακά... Εννοώ και σε θέματα νοοτροπίας. Πρέπει να κοιτάμε μπροστά και να ζητάμε το καλύτερο...