150.000 για την "τέχνη" του Σημανδηράκη!

Ένα ποσό τεράστιο, που δεν γίνεται να περάσει σαν μια συνηθισμένη πολιτιστική δαπάνη. Η τελική προσφορά για τη διοργάνωση ήταν 148.800 ευρώ με ΦΠΑ.

Και τώρα ας κοιτάξουμε τις εικόνες. Αυτά είναι τα έργα για τα οποία οι δημότες καλούνται να πληρώσουν έναν λογαριασμό που αγγίζει τις 150.000 ευρώ. Μπορεί κάποιοι να τα θεωρούν τέχνη. Είναι όμως δικαίωμα κάθε δημότη να αναρωτηθεί: αυτό που βλέπουμε αξίζει πράγματι τόσα χρήματα; Θα πειστεί ο κόσμος ότι πρόκειται για μια τόσο μεγάλη πολιτιστική επένδυση ή θα μείνει με την απορία αν η δημοτική αρχή έχασε το μέτρο;

Και κάτι ακόμη: στην τελετή λήξης, με βάση την εικόνα που δημοσιοποιήθηκε, ήταν περίπου 50 άνθρωποι. Για ένα συμπόσιο τέτοιου κόστους, αυτό δεν γεννά ερωτήματα για την απήχηση και την ανταπόκριση του κόσμου; Δεν αρκεί να βαφτίζεις κάτι «θεσμό» και «παρακαταθήκη». Πρέπει και οι δημότες να το αγκαλιάσουν — και να καταλαβαίνουν γιατί πληρώνουν τόσα.

Ο δήμαρχος υπερασπίστηκε τη δαπάνη ως επένδυση για την πόλη. Ωραία. Τότε ας δώσει στους δημότες τον αναλυτικό απολογισμό: πού πήγε κάθε ευρώ, τι προσέφεραν οι χορηγοί, πόσοι συμμετείχαν συνολικά και τι θα απογίνουν τα έργα; Γιατί άλλο η τέχνη και άλλο η λευκή επιταγή στη δημοτική αρχή.

Σχεδόν 150.000 ευρώ για επτά γλυπτά και μια διοργάνωση που, όπως δείχνει η εικόνα της λήξης, συγκέντρωσε περίπου 50 ανθρώπους. Ο δήμαρχος μπορεί να είναι ικανοποιημένος. Οι δημότες, όμως, δικαιούνται να ρωτήσουν: άξιζε τελικά τον κόπο και, κυρίως, τα λεφτά μας;

Υ.Γ 1) Πάντως αυτό το έργο με τα "σίδερα" αν και δεν είμαι κριτικός τέχνης θα πρέπει να πάει και στο Λούβρο!