Αποχαιρετισμός... ή;

Αφιέρωσα αμέτρητες ώρες και προσωπικό κόπο, αλλά έχω τη συνείδησή μου καθαρή ότι έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι για να γίνει ο τόπος μας καλύτερος.
Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και κλείσει αυτός ο κύκλος, δεν με νοιάζει να με θυμάται ο κόσμος. Με νοιάζει να ξέρω εγώ, μέσα μου, ότι προσέφερα αληθινά στον τόπο μου.

Ο εξαιρετικά συμπαθής Μιχάλης είναι ένα καλό παιδί και ένας άνθρωπος με καλές προθέσεις. Και στο τομέα του η αλήθεια είναι ότι προσπάθησε όσο μπορούσε να κάνει πράγματα, άλλωτε με καλό αποτέλεσμα και άλλωτε με χειρότερο τρόπο.

Όμως αυτή η επίκληση στο συναίσθημα δείχνει ότι έχει καταλάβει και ο ίδιος από νωρίς ότι το πλήρωμα του χρόνου έχει έρθει...

Ότι η πόλη και οι πολίτες της δεν είναι ικανοποιημένοι από τη δημοτική αρχή. Η επίκληση στο συναίσθημα και ότι έκανα ότι μπορούσα... απλά είναι η παραδοχή ότι προσπάθησα μεν αλλά απέτυχα.

Όχι σε προσωπικό επίπεδο αλλά ως δημοτική αρχή. Η αυτοδιοικητική του “εξομολόγηση” είναι απλά αυτό που νιώθει τώρα που βλέπει ότι όλα... “τελειώνουν” και δυστυχώς για αυτόν με άκομψο τρόπο.

Άκομψο γιατί ο Σημαντηράκης σε 2 χρόνια από τώρα θα είναι ακόμα ένας “τέως” δήμαρχος για τα Χανιά.

Και άλλα... τέτοια... αναμένονται το επόμενο διάστημα. Εξομολογήσεις αντιδημάρχων, συμβούλων που θα προσπαθούν να δείξουν ότι όλα όσα έκαναν αυτά τα χρόνια, το έκαναν από αγάπη για τα Χανιά. Θα προσπαθήσουν.., να ανεβάσουν το ηθικό της ομάδας Σημαντηράκη που έχει πάρει την κάτω βόλτα...