Θέλει να μας τρελάνει ο κύριος Παπαδεράκης;

Όταν ήρθε στο προσκήνιο το θέμα με το αεροπλανοφόρο και τις βάσεις των Αμερικάνων... βγήκε ο Παπαδεράκης και έγραψε:

Τι μου θύμισαν ,άθελά τους ,κάποιοι τοπικοί παράγοντες με αφορμή τις «επιεικώς ανιστόρητες» δηλώσεις τους με «αφορμή» την αναχώρηση του αμερικάνικου αεροπλανοφόρου από την Σούδα.
Μου θύμισαν τους τότε Μητροπολίτες Ειρηναίους ( Κισάμου και Κυδωνίας ) οι οποίοι στήριζαν τότε το τοπικό κίνημα Ειρήνης. Θα μου μείνει δε ,αξέχαστη η σκηνή όπου μπροστά στην είσοδο της Αμερικάνικης βάσης ,μπροστά σε μια ειρηνική διαμαρτυρία χιλιάδων συμπολιτών μας ενάντια στο πόλεμο στο Ιράκ (του Μπους τότε) άρχισαν τα δακρυγόνα να έρχονται βροχή .Τότε βλέπω τον Ειρηναίο Κυδωνίας , ανασηκώνοντας τα ράσα του ,να τρέχει έκπληκτος και γεμάτος απορία , στους παρακείμενους ελαιώνες, προκειμένου να προστατευθεί!!
Αυτή η εικόνα για μένα είναι ιστορία του τόπου!!
Δεν μπορεί να καταπατηθεί !!
Το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε είναι ο σεβασμός στην ιστορία και τους αγώνες της πόλης. Αυτή μας καθιστά περήφανους και μας διαχωρίζει από τους «ιθαγενείς» που αλληλοσπαράσσονται στη διανομή των «ψιχίων που διανέμουν οι αποικιοκράτες».
(Παραθέτω κάποιες αναφορές και τεκμήρια της τότε εποχής).

Νομίζει ο κύριος Παπαδεράκης ότι είμαστε κουτοί; Να του θυμίσουμε του κυρίου Παπαδεράκη ότι ήταν γενικός γραμματέας εμπορίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όταν ο Τσίπρας συναντούσε τον Τραμπ. Να του θυμίσουμε ότι ο Τσίπρας τον είχε διορίσει και πληρωνόταν από το ελληνικό δημόσιο όταν έλεγε ότι ο Τραμπ δεν είναι κακός και έχει καλές προθέσεις. Να θυμήσουμε στον κύριο Παπαδεράκη ότι ήταν στην κυβέρνηση αυτή που υπέγραφε σύμφωνίες για τις βάσεις των Αμερικανών στην Αλεξανδρούπολη. Μας κοροϊδεύει ο αλα καρτ Αριστερός; Νομίζει ότι κοιμόμαστε; Βρήκε ευκαιρία να την “πει” στον Ροκάκη και τη Μπακογιάννη τώρα που βρήκε το “αριστερόμετρο” εύκαιρο; Ευτυχώς οι Παπαδεράκηδες δεν είναι πλέον στο πολιτικό προσκήνιο και έχουν “τελειώσει” από το τόπο μας... άσχετα αν ο Αρναουτάκης επιμένει να τον διατηρεί σε μία θέση που δεν ξέρουμε τι ακριβώς προσφέρει. Όμως να καθόμαστε να τον ανεχόμαστε να μας κουνάει το δάχτυλο... πάει πολύ.