Πολλά όνειρα κάνεις Γαβριήλ!

Όμως το όνειρο κρατάει λίγο και όταν “ξυπνώ” προσγειώνομαι στην σκληρή πραγματικότητα του ελληνικού Δημοσίου, εκεί που η κοινή λογική πάει περίπατο, εκεί που ο πολίτης ψάχνει (μάταια τις περισσότερες φορές) να βρει το δίκιο του, εκεί που η κάθε λογής Διοίκηση κοιτάζει να καλύψει τον εαυτό της και όχι να εκπληρώσει την καταστατική αποστολή της, εκεί που η γραφειοκρατία συναντά την πολυνομία, εκεί που η αξιολόγηση και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι άγνωστες έννοιες...
Αν με ρωτήσετε λοιπόν “θα συνεχίσεις να ονειρεύεσαι;” η απάντηση είναι “Ναι... θα συνεχίσω να ονειρεύομαι την επανάσταση του αυτονόητου”, αναζητώντας δημιουργικούς και επίμονους συνοδοιπόρους σε αυτό το δύσβατο “ταξίδι” ονείρων...
Τάδε έφη ο Γαβριήλ Κουρής... Αγαπητέ Κουρή... αν θέλεις πάντως να ονειρεύεσαι... βάλε πιο ψηλά το πήχη, μα το αξίζεις... Αν θεωρείς “όνειρο” να μείνεις άλλη μία τετραετία με τον Μαλανδράκη τότε μην αναφέρεσαι σε όνειρα... Κοίτα για κάτι πιο ψηλά, εκτός και αν θεωρείς ότι δεν το “έχεις”, Εμείς πιστεύουμε ότι το έχεις...