Το παράπονο του Φουντουλάκη!

: Σε μια πόλη όπως τα Χανιά, είναι ευχής έργο που έχει δύο ομάδες σε Εθνικές κατηγορίες (Ανδρών,γυναικών). Αυτό που δε βλέπουμε είναι να “αγκαλιάζονται” οι προσπάθειες αυτές, τόσο του ΑΟΚ Χανιά όσο και του ΟΑ Χανίων. Υποτίθεται ότι στα Χανιά αγαπάμε το μπάσκετ, αλλά μέχρι στιγμής αποδεικνύεται ότι το αγαπάμε μεμονωμένα... Οι ομάδες της πόλης θέλουν τη στήριξη του κόσμου γιατί, με αυτό τον τρόπο χτίζονται τα “οικοδομήματα” που μπορούν να φτάσουν ακόμα και στις πιο ψηλές κατηγορίες. Στο Ρέθυμνο για παράδειγμα, όταν ο ΑΓΟΡ ήταν Γ’ Εθνική το κλειστό ήταν κατάμεστο, σε κάθε ματς! Εδώ στα Χανιά, θα εμφανιστούμε όταν θα ‘μαστε στην Α1;;; Θυμίζω επίσης ότι χτες που έπαιζε ο ΑΟΚ Χανιά στον Κλαδισό, δεν είχε ποδοσφαιρο την ίδια ώρα... Άρα, ή δεν αγαπάμε το μπάσκετ στα Χανιά ή είμαστε της νοοτροπίας “να καεί το σπίτι του γείτονα” ή απλώς είμαστε “πανηγυριτζήδες” και εμφανιζόμαστε μόνο όταν η δημοσιότητα αυξάνεται... Μόνο δηλαδή, όταν είμαστε της “μόδας”... Ελπίζω να διαψευστώ...

Αγαπητέ Βασίλη... δε νομίζω ότι τους  έδωσε ποτέ το έναυσμα και το Χανιώτικο μπάσκετ να ασχοληθούν... Νομίζω ότι διαχρονικά ήταν κάτω από την μετριότητα και να ξέρεις ότι οι επιδόσεις και τα αποτελέσματα είναι το σπίρτο που ανάβει το ενδιαφέρον. Μάλλον λοιπόν δεν αγαπάμε το μπάσκετ γιατί δεν μας έδωσε ποτέ κανένας το κίνητρο για να το κάνουμε αυτό... Δεν πρέπει να ξεχνάς  ότι δεν είμαστε ούτε Ρέθυμνο, ούτε Ηράκλειο. Πάντα είμασταν “περίεργοι” οι Χανιώτες σε όλα μας...